Ganed Ivor Davies yn Nhreharris yn 1935 ac astudiodd yng ngholegau celf Caerdydd ac Abertawe o 1952-7. Bu’n athro yn Llundain a Phrifysgol Lausanne, 1959-61, lle dilynodd gyrsiau mewn Hanes Celf hefyd. Roedd yn ddarlithydd a chyfarwyddwr astudiaethau ym Mhrifysgol Caeredin, 1963-78. Mae ei ddoethuriaeth o Brifysgol Caeredin, ar Fodernïaeth Rwsiaidd a’i chysylltiadau rhyngwladol, wedi bod o ddiddordeb i nifer o gyhoeddiadau academaidd ym maes hanes celf. Fe oedd y cyntaf o guraduron Canolfan Gelfyddydol Talbot Rice Prifysgol Caeredin (ddaeth yn Oriel maes o law), 1970-8, lle curadodd 62 o arddangosfeydd. Daeth dros fil o ymwelwyr i’w arddangosfa arloesol o Gelfyddydd Kinetig, 1972.

Roedd yn Gyd-drefnydd a Chadeirydd y Symposiwm ar Ddinistriad mewn Celfyddyd yn 1962. Ei weithiau perfformiad-grŵp ef, a gynlluniwyd yn gywrain yn niwedd y 60au,  oedd y cyntaf, o bosib, ym myd celfyddydol Prydain i ddefnyddio ffrwydron – nid fel dinistr ei hunan ond fel asiant, ynghyd â’r llanw, symudiad a phethau byrhoedlog eraill, cyfnewidioldeb, amser a chynrychiolaeth; y themâu a welwyd drosodd a thro mewn gwahanol ffyrdd ar hyd ei yrfa,

Yn 1977, derbyniodd Paul a Peter Davies ei gais i ymuno gydag e yn Rebecca, Bec(c)a wedi hynny, ac ymhlith yr aelodau a ddaeth wedyn oedd Pete Telfer, Iwan Bala, Tim Davies a Sara Rhoslyn Moore. Mae ei waith, sy’n amrywiol o ran genre, weithiau’n aml-ddisgyblaethol a chyd-weithiol, yn aml yn ymwneud â hanes, diwylliant a gwrthsafiad Cymreig.

Bu’n Bennaeth Astudiaethau Diwylliannol, Coleg Celf Gwent (Prifysgol De Cymru), 1978-88; Is-Lywydd Academi Frenhinol Cambrian, 1995 – 2011. Enillydd Medal Aur yr Eisteddfod 2002; aelod o Orsedd y Beirdd, 2003; Cymrawd Anrhydeddus, Prifysgol Caerdydd, 2019. Arddangosodd mewn 49 o sioeau unigol.