Philip Nicol

Cyflwr goleuni a thensiwn amser yn pasio yw pennaf faes fy niddordeb. Mae’r paentiadau wedi eu ‘sodro’ mewn stad o ohiriant diddiwedd. Caiff amser ei ymestyn, mae goleuni naturiol yn marw a’r golau trydan yn cael ei droi ymlaen. Y cyfan oll yn cyfrannu at deimlad o anesmwythyd a gofid. Caiff llinell denau ei thynnu rhwng yr ennyd a’r anferthol.
Mae’r paentiadau yn deillio o’r byd sy’n gyfarwydd i fi. Cip ar strydoedd cefn, golwg sydyn ar ‘bocedi’ trefol, llefydd sy’n bodoli ‘tu fas i oriau’. Rhywbeth a ddyfeisiwyd yw profiad ei hunan ac mae hynny’n bendant yn wir am ail-greu profiad yn baentiad. Rwy’n dod â llawer o ysbrydion i ddylanwadu ar y ddau beth. Ffilm Noir, ffuglen trosedd ac, wrth gwrs, nifer o baentwyr eraill.
Fy nod yw rhoi pleser, creu anniddigrwydd a rhyfeddod. Rwyf am i’r paentiadau hyn atseinio ym mhrofiad pobl eraill, gan eu hatgoffa o’r hyn maen nhw’n ei wybod a’r hyn nad yw nhw eto wedi ei weld.