Gydag angerdd emosiynol, mae gwaith Sophie Myfanwy Wellan yn tynnu ar syniadau am ddefod, grym a thrawsffurfiad, wedi'u siapio gan ddiddordeb parhaus yng nghyd-gysylltiad popeth. Gan weithio'n reddfol, mae hi'n chwilio am wirionedd dyfnach trwy iaith deunyddiau a natur ysbrydol sylwedd ei hun, gan ddal gafael ar deimlad o gysylltedd personol yn y broses.
Mae ei gwaith diweddar yn troi at fywyd a harddwch dirgel y wenynen, wedi'i wneud mewn cwyr a hadau. Mae'r darnau'n cyfleu parch a hoffter tuag at wenyn, yn ogystal ag ymwybyddiaeth o'u bregusrwydd, gan adlewyrchu ar ddibyniaeth dynoliaeth arnynt a'u rôl hanfodol ym mantoledd bywyd ar y Ddaear. Wrth dynnu sylw at eu dirywiad, daw'r gwaith yn apêl dawel – am iachâd, cysylltiad o'r newydd, a chydfodolaeth fwynach â'r blaned ry'n ni'n ei rhannu.